Bob & Lucia Simons

Grote Kamp 100
9461 LM Gieten

Telefoon: 0592-263060
info@verloskundigepraktijksimons.nl

Van alles wat!

Coachgesprekken

Nu ruim 5 jaar coach ik vrij regelmatig zwangeren met angst. 

Angst voor de bevalling, angst voor een niet gezond kind, angst voor het onbekende en angst voor het moederschap.

Als ik terugkijk op alle gevoerde gesprekken vallen me een paar dingen op. 

  • Vaak is sprake van onverwerkt verdriet door:  *Verwachtingen die niet uitgekomen zijn, dingen liepen niet zoals ze gewenst waren.  * De omgeving oordeelt over jou en hoe alles verlopen is zonder te vragen wat dat met jou doet of hoe het met je gaat. * Er is veel verandert: je lijf, je rol binnen je relatie, je sociale leven en je werk. Je bent wat vanzelfsprekende dingen van 'voor het hebben van een kind' kwijt. 
  • Ook komt gevoel van machteloosheid / controleverlies steeds aan de orde. Je hebt niet in de hand hoe een bevalling verloopt en welke ingrepen nodig zijn. Geen keuze hebben of niet weten dat je keuze hebt en je dus buiten spel gezet voelen speelt daarbij een grote rol. 
  • En dan wat echt bang maakt: gebrek aan vertrouwen in het eigen kunnen. Vanuit faalangst of gebrek aan zelfvertrouwen en/ of een minderwaardigheidscomplex. 
  • Zelden is men bang voor het reële gevaar wat een zwangerschap en bevalling meebrengt. Bloeddrukprobemen, problemen met het kind, infecties, te veel bloedverlies enz. 

Alles bij elkaar genomen doet een goed gesprek vaak wonderen. En dan gaat het er niet om wat ik vertel, maar dat ik luister. Dat ik vragen stel.

Waar heb je last van? Waar loop je tegen aan? Waar ben je bang voor? 

Sommigen weten het eigenlijk niet eens, maar komen tijdens het gesprek tot inzicht. 

Terwijl ze zichzelf horen praten vallen de kwartjes. 

Mijn zus of mijn moeder had nergens last van en ik kan niks. 

Ben jij je zus of je moeder? ..... nee toch?

Er stonden eens 2 bomen in een tuin, een appelboom en een perenboom. De boer was heel blij met alle peren en appels die hij elk jaar oogstte. Op een middag zat hij in zijn tuin en hoorde de appelboom klagen. De appelboom was verdrietig want hij wilde mooieren vruchten maken. De boer vroeg wat hij voor de appelboom kon doen. De appelboom wilde wel wat meer mest, misschien dat dat zou helpen. De boer bemestte de boom en het jaar erna droeg de boom nog meer mooie appels. De boom was nog niet tevreden en vroeg om nog meer bemesting. Het jaar daarna droeg de boom minder appels en zijn blaadjes hingen slap. De boom was heel verdrietig. Zodra de boer langskwam begon de boom te klagen: Ik doe zo mijn best en nog steeds kan ik niet zo'n mooie vruchten maken als mijn buurman. De boer antwoordde, maar lieve appelboom jij zult nooit lekkere peren dragen en jouw buurman de perenboom zal nooit jouw lekkere appels dragen. Jullie hebben allebei op jullie eigen manier jullie kwaliteiten en ik ben blij met jullie allebei. Je wilt iets wat buiten je macht ligt. Maak jij nou maar gewoon je lekkere appels, daar maak je mij blij mee.

Ieder mens is uniek en mag zijn/haar dingen op een eigen manier doen, gebruik makend van alle capaciteiten die hij/ zij ontwikkelt heeft. 

En dan hoe kom je van het machteloze gevoel af, parkeer je jezelf in de slachtofferrol of zie je toch nog mogelijkheden. Wat zou je kunnen doen.....kleine stapjes om te beginnen. 

Zo hoorde ik eens dat een moeder mopperde, haar kind was na 2 jaar op kamers wonen weer thuis komen wonen en daar was ze weer voor aan het wassen en koken, al met al weer een hoop extra werk, terwijl die dochter best voor zichzelf kon zorgen. De moeder was er niet blij mee. Ze zat in de slachtofferrol.

Ik vroeg aan haar of haar dochter er problemen mee had dat zij weer alles voor haar deed. Nee, zij niet, maar ik wel! Wat zou je kunnen doen om jouw probleem op te lossen? Van wie moet je dat allemaal doen?

Je kunt iets pas veranderen als je het ervaart als een probleem. Hoeveel last heb je er van, voordelen en nadelen tegen elkaar afwegen en bedenken hoe het anders moet. Als je in de slachtofferrol zit, voelt het of jij er niets aan kunt veranderen, terwijl dat vaak wel kan.

Deze moeder ging het gesprek aan met haar dochter en ze kwamen tot een nieuwe rolverdeling met afspraken over huishoudelijke taken. 

Accepteer wat je niet veranderen kunt en verander wat je niet accepteren kunt is een van mijn motto's want blijven klagen alleen heeft geen zin. 

Verder is het zo dat bijna alles wat we doen aangestuurd wordt door ons onbewuste. 95 % van wat we doen doen we op de automatische piloot. Als we iets willen veranderen zullen we ook het onbewuste tot vriend moeten maken en moeten laten weten wat we willen om een nieuw spoortje te maken.

Als we iets meemaken hebben we een ervaring waarbij onze zintuigen van alles registreren. De automatische piloot vergelijkt dit met eerdere gelijkwaardige ervaringen en creëert daarbij een gedachte en een gevoel. Hierop volgen meestal een idee een plan en een actie.

Even een voorbeeld: 

Ik rij van Gieten naar Rolde om op visite te gaan bij een vriendin. Een tegenligger knippert even met zijn licht naar mij. (de gebeurtenis). Ik zie dat (registratie door zintuigen) en vergelijk onbewust met eerdere situaties. Voordat ik het besef heb ik op mijn snelheidsmeter gekeken of ik niet te hard rij. Pas op! (Gedachte) Angst voor bekeuring (gevoel) Ik laat mij niet flitsen (idee) Ik hou mij aan de snelheid (plan) Ik geef wat minder gas (actie). Vervolgens kom ik in Rolde en ik heb nergens een flitser of politie gezien. Maar de man van mijn vriendin komt naar buiten en zegt: " Hey Lucia, heb je wel gezien dat je linker koplamp stuk is?" ( nieuwe gebeurtenis), oh, dat verklaart het flitsen van de tegenligger ( gedachte), nou snap ik het! ( geruststellend gevoel) Die moet ik laten vervangen (idee) Straks even langs de garage (plan) en na mijn bezoekje deed ik dat (actie). Op de terugweg hield ik me wel weer aan de snelheid, want wie zegt dat die flitser er toch niet staat, misschien heb ik hem gewoon niet gezien. 

Zo heb je de hele dag indrukken en informatie die je verwerkt. Tot en met het gevoel aangestuurd door je automatische gedachte kun je niets veranderen, want dat komt door ervaringen uit het verleden, maar je idee, plan en actie, daar heb je wel invloed op en mogelijkheden tot verandering. Want dat gebeurt in het hier en nu in de tegenwoordige tijd. 

Als je iets wilt veranderen daarin heb je reflectie nodig. Hoe reageerde ik? Wat voelde ik daarbij ( Ik ben..... en klopt dat? Ben ik echt.....) Ben ik daar tevreden over? En wil ik dat de volgende keer weer zo doen? Zo ja? Top, geef jezelf een compliment en doe het voornemen om het de volgende keer weer zo te doen. 

Als je het de volgende keer anders wilt doen, bedenk dan hoe anders, zie het voor je en neem je voor dat te doen ( Zoek ook het juiste gevoel erbij van waaruit je het zo wilt doen) En lukt dat dan een volgende keer geef jezelf dan ook weer dat compliment en neem je voor het de volgende keer weer zo te doen. Je onbewuste luistert mee en zal je helpen.

Lukt het steeds niet om het nieuwe spoortje  te maken en blijven dezelfde problemen zich steeds voordoen dan zou een coachgesprek kunnen helpen, waarin je kunt leren je gedachte en gevoel te beïnvloeden. Dan moet je een laagje dieper op zijnsniveau aan het werk. Ook bij faalangst en een sterk minderwaardigheidsgevoel is dat de beste oplossing. 

Maak eventueel een bevalplan. Zijn er dingen die je graag wilt of absoluut niet wilt. Zorg dat je partner ook weet wat jouw wensen zijn zodat  hij/zij je belangen kan behartigen. Leer je verloskundige/ gynaecoloog kennen en bespreek alles wat je belangrijk vindt. Vertrouw op jezelf en maak in gedachten het scenario zoals jij het liefste wilt dat alles verloopt. Je onderbewuste luistert mee. Als je maar vaak genoeg zegt/ denkt dat je voelt dat je die bevalling goed gaat doorstaan en tijdens de zwangerschap je kind laat voelen hoe welkom het is, is de kans veel groter dat het goed gaat verlopen.

Als iets dan toch anders loopt dan verwacht, is goede communicatie en behandeling met respect zoals in alle contacten hoort het minste wat je mag vragen zodat het te accepteren en te verwerken is.

Je bent sterk, en jij voelt en weet het beste wat goed is voor jou en je kind. 

Trek je niet te veel aan van wat anderen misschien allemaal niet van je denken, het gaat niet om de anderen, maar om jou. 

 

Bij behoefte aan een coachgesprek kun je met mij een afspraak maken. 

tel 0592-263060

 

Als leestip voor alle zwangeren: " Perfecte moeders bestaan niet " 

Geschreven door Diana Koster.

 

Ik wens je een mooie zwangerschap en bevalling toe en daarna ontspannen ouderschap.

 

Lucia Simons

 

 

 

 

Logo Footer

Grote Kamp 100, 9461 LM Gieten 0592-263060
info@verloskundigepraktijksimons.nl